Crisis! Waarschuwing van een chemiegigant! Angst voor risico op "leveringsonderbrekingen"!

Covestro heeft onlangs bekendgemaakt dat de TDI-fabriek in Duitsland met een capaciteit van 300.000 ton door een chloorlek buiten bedrijf is gesteld en op korte termijn niet opnieuw opgestart kan worden. De fabriek zal naar verwachting na 30 november weer operationeel zijn.

BASF, eveneens gevestigd in Duitsland, werd ook geconfronteerd met de 300.000 ton TDI-fabriek die eind april voor onderhoud werd stilgelegd en nog steeds niet is hervat. Daarnaast ondergaat ook de BC-eenheid van Wanhua routineonderhoud. Op korte termijn bevindt de Europese TDI-productiecapaciteit, die bijna 25% van de wereldwijde totale capaciteit vertegenwoordigt, zich in een vacuüm, waardoor het regionale onevenwicht tussen vraag en aanbod wordt verergerd.

De "levensader" van de transportcapaciteit werd afgesneden en verschillende chemische reuzen gaven een noodwaarschuwing af.

De Rijn, die wel de levensader van de Europese economie genoemd kan worden, heeft te kampen met een dalend waterpeil als gevolg van de hoge temperaturen. Naar verwachting zullen sommige belangrijke riviergedeelten vanaf 12 augustus onbevaarbaar zijn. Meteorologen voorspellen dat de droogte de komende maanden waarschijnlijk zal aanhouden. Het industriële hart van Duitsland zou daardoor dezelfde fouten kunnen herhalen, met mogelijk nog ernstigere gevolgen dan de historische Rijnramp van 2018, waardoor de huidige energiecrisis in Europa verder zou verergeren.

Het stroomgebied van de Rijn in Duitsland beslaat bijna een derde van het Duitse landoppervlak en de rivier stroomt door verschillende van Duitslands belangrijkste industriële gebieden, zoals het Ruhrgebied. Maar liefst 10% van het chemische transport in Europa gaat via de Rijn, waaronder grondstoffen, meststoffen, halffabrikaten en eindproducten. De Rijn was in 2019 en 2020 goed voor ongeveer 28% van het Duitse chemische transport, en de petrochemische logistiek van chemieconcerns zoals BASF, Covestro, LANXESS en Evonik is sterk afhankelijk van transport over de Rijn.

Momenteel is de situatie rond aardgas en steenkool in Europa relatief gespannen, en deze maand is het EU-embargo op Russische steenkool officieel van kracht geworden. Daarnaast zijn er berichten dat de EU ook tegen Gazprom zal optreden. Dit aanhoudende schokkende nieuws heeft de wereldwijde chemische industrie in beroering gebracht. Als waarschuwing hebben veel chemiegiganten, zoals BASF en Covestro, vroegtijdige waarschuwingen afgegeven voor de nabije toekomst.

De Noord-Amerikaanse kunstmestgigant Mosaic wees erop dat de wereldwijde gewasproductie onder druk staat door ongunstige factoren zoals het conflict tussen Rusland en Oekraïne, aanhoudend hoge temperaturen in Europa en de Verenigde Staten, en tekenen van droogte in Zuid-Brazilië. Legg Mason verwacht dat de exportbeperkingen voor fosfaten in sommige landen waarschijnlijk tot het einde van het jaar en zelfs tot in 2023 zullen worden verlengd.

Het chemiebedrijf Lanxess zei dat een gasembargo "catastrofale gevolgen" zou hebben voor de Duitse chemische industrie, waarbij de meest gasintensieve fabrieken hun productie zouden moeten stopzetten, terwijl andere hun output zouden moeten verlagen.

Bruntage, 's werelds grootste distributeur van chemicaliën, stelde dat stijgende energieprijzen de Europese chemische industrie in een nadelige positie zouden brengen. Zonder toegang tot goedkope energie zal het concurrentievermogen van de Europese chemische industrie op de middellange en lange termijn lijden.

Azelis, een Belgische distributeur van speciale chemicaliën, stelt dat er aanhoudende uitdagingen zijn in de wereldwijde logistiek, met name het transport van goederen van China naar Europa of Noord- en Zuid-Amerika. De Amerikaanse kust wordt geplaagd door personeelstekorten, wat de inklaring van vracht vertraagt, en een tekort aan vrachtwagenchauffeurs in de VS en Europa, wat de transporten beïnvloedt.

Covestro waarschuwde dat rantsoenering van aardgas in het komende jaar ertoe zou kunnen leiden dat individuele productiefaciliteiten op een laag vermogen draaien of zelfs volledig stil komen te liggen, afhankelijk van de omvang van de gasleveringsbeperkingen. Dit zou kunnen leiden tot een volledige ineenstorting van de productie- en toeleveringsketens en duizenden banen in gevaar brengen.

BASF heeft herhaaldelijk gewaarschuwd dat als de aardgasvoorraad onder de 50% van de maximale vraag daalt, het bedrijf de grootste geïntegreerde chemische productielocatie ter wereld, de fabriek in Ludwigshafen in Duitsland, zal moeten inkrimpen of zelfs volledig moet sluiten.

De Zwitserse petrochemische gigant INEOS stelde dat de kosten van grondstoffen voor haar Europese activiteiten absurd hoog zijn en dat het conflict tussen Rusland en Oekraïne en de daaruit voortvloeiende economische sancties tegen Rusland "grote uitdagingen" vormen voor de energieprijzen en de energiezekerheid in de gehele Europese chemische industrie.

Het probleem van de "vastgelopen keten" blijft bestaan ​​en de transformatie van de productieketens in de coatings- en chemische industrie staat op het punt van beginnen.

De chemische reuzen duizenden kilometers verderop hebben herhaaldelijk gewaarschuwd, wat tot hevige protesten leidde. Voor binnenlandse chemische bedrijven is de impact op hun eigen industriële keten het allerbelangrijkste. Mijn land heeft een sterke concurrentiepositie in de laagdrempelige industriële keten, maar is nog steeds zwak in hoogwaardige producten. Deze situatie doet zich ook voor in de huidige chemische industrie. Momenteel is van de meer dan 130 belangrijkste basischemische grondstoffen in China 32% van de varianten nog niet beschikbaar en is 52% nog steeds afhankelijk van import.

Ook in het upstream-segment van coatings worden veel grondstoffen uit het buitenland geïmporteerd. Denk hierbij aan DSM in de epoxyharsindustrie, Mitsubishi en Mitsui in de oplosmiddelenindustrie; Digao en BASF in de ontschuimingsindustrie; Sika en Valspar in de uithardingsmiddelenindustrie; Digao en Dow in de bevochtigingsmiddelenindustrie; WACKER en Degussa in de titaniumdioxide-industrie; Chemours en Huntsman in de titaniumdioxide-industrie; en Bayer en Lanxess in de pigmentindustrie.

De torenhoge olieprijzen, het aardgastekort, het Russische kolenembargo, de dringende behoefte aan water en elektriciteit, en nu ook nog eens de geblokkeerde transportinfrastructuur, hebben allemaal directe gevolgen voor de aanvoer van veel hoogwaardige chemicaliën. Als de import van hoogwaardige producten wordt beperkt, zullen niet alle chemiebedrijven hierdoor direct worden getroffen, maar ze zullen wel in meer of mindere mate de gevolgen ondervinden van de kettingreactie.

Hoewel er binnenlandse fabrikanten van hetzelfde type zijn, kunnen de meeste geavanceerde technische barrières op korte termijn niet worden doorbroken. Als bedrijven in de sector hun eigen denkwijze en ontwikkelingsrichting niet kunnen aanpassen en geen aandacht besteden aan wetenschappelijk en technologisch onderzoek, ontwikkeling en innovatie, zal dit soort problemen blijven bestaan ​​en uiteindelijk elke overmachtsituatie in het buitenland beïnvloeden. Wanneer een chemische gigant duizenden kilometers verderop een ongeluk krijgt, is het onvermijdelijk dat de gemoederen hoog oplopen en de angst abnormaal groot wordt.

De olieprijzen zijn terug op het niveau van zes maanden geleden, is dat goed of slecht nieuws?

Sinds het begin van dit jaar kenmerkt de trend van de internationale olieprijzen zich door grilligheid. Na twee eerdere golven van stijgingen en dalingen schommelen de internationale olieprijzen momenteel weer rond de $90 per vat, zoals vóór maart van dit jaar.

Volgens analisten zal enerzijds de verwachting van een zwak economisch herstel op buitenlandse markten, in combinatie met de verwachte groei van het aanbod van ruwe olie, de stijging van de olieprijzen tot op zekere hoogte afremmen; anderzijds vormt de huidige hoge inflatie een positieve steun voor de olieprijzen. In zo'n complexe omgeving bevinden de internationale olieprijzen zich momenteel in een dilemma.

Marktanalisten hebben aangegeven dat het huidige tekort aan ruwe olie nog steeds aanhoudt en dat de olieprijzen relatief stabiel blijven. Echter, met de recente ontwikkelingen in de nucleaire onderhandelingen met Iran, hoopt de markt ook op de opheffing van het verbod op Iraanse ruwe olieproducten, wat de olieprijzen verder onder druk zet. Iran is een van de weinige grote olieproducenten op de huidige markt die de productie aanzienlijk kan verhogen. De voortgang van de onderhandelingen over het nucleaire akkoord met Iran is de laatste tijd de belangrijkste variabele op de ruwe oliemarkt geworden.

De markten richten hun aandacht op de onderhandelingen over het nucleaire akkoord met Iran.

De laatste tijd hebben zorgen over de economische groei de olieprijzen onder druk gezet, maar de structurele spanning aan de aanbodzijde van olie vormt een belangrijke steunpilaar voor de olieprijzen. De olieprijzen staan ​​dan ook onder druk, zowel stijgend als dalend. De onderhandelingen over het Iraanse kernwapensprobleem brengen echter potentiële veranderingen met zich mee voor de markt en staan ​​daarom ook in de belangstelling van alle partijen.

Het grondstoffeninformatiebureau Longzhong Information wees erop dat de onderhandelingen over het Iraanse kernwapen een belangrijke gebeurtenis zullen zijn voor de ruwe oliemarkt in de nabije toekomst.

Hoewel de EU heeft aangegeven de nucleaire onderhandelingen met Iran de komende weken voort te zetten, en Iran zelf heeft verklaard binnen enkele dagen te zullen reageren op de door de EU voorgestelde "tekst", hebben de Verenigde Staten hierover nog geen duidelijke verklaring afgelegd. Daardoor blijft er onzekerheid bestaan ​​over de uiteindelijke uitkomst van de onderhandelingen. Het is dan ook onwaarschijnlijk dat het Iraanse olie-embargo van de ene op de andere dag wordt opgeheven.

Uit een analyse van Huatai Futures blijkt dat er nog steeds verschillen bestaan ​​tussen de Verenigde Staten en Iran over belangrijke onderhandelingsvoorwaarden, maar dat de mogelijkheid om vóór het einde van het jaar een soort interim-akkoord te bereiken niet is uitgesloten. De nucleaire onderhandelingen met Iran zijn een van de weinige troeven die de Verenigde Staten op energiegebied in handen hebben. Zolang de nucleaire onderhandelingen met Iran mogelijk zijn, zal de impact ervan op de markt blijven bestaan.

Huatai Futures wees erop dat Iran een van de weinige landen op de huidige markt is die de productie aanzienlijk kan verhogen, en dat de Iraanse olievoorraden over zee en land bijna 50 miljoen vaten bedragen. Zodra de sancties worden opgeheven, zal dit een grotere impact hebben op de oliemarkt op korte termijn.